★ ma (yaoi) world ★

Title :: [SF] You Belong With Me ,,, นายน่ะเหมาะกับชั้นที่สุดแล้ว

Couple :: Doojun X Yoseob

Author :: SEXYBoojae

Rate :: PG 13

Note :: โผล่มาคราวนี้อาจโดนอุนจิเขวี้ยงหัวได้사랑비ไม่ยอมมาต่ออินี่เขียนเรื่องใหม่ละ

             แต่เรื่อนี้เป็นSF ต่อจากนี้จะไปปั่น사랑비ต่อละฮับบบ(ใกล้แล้วๆ...แต่ไม่รุมีคนรออ่านหรือป่าว??)

*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*

GB Song :: You Belong With Me - Taylor Swift

ชอบเพลงนี้โดยส่วนตัว(รวมทั้งพระเอกMVด้วย ๕๕)  เลยเอามาแต่งเป็นฟิคซะเลย

แต่ตัดเนื้อหาออกไปซะเยอะจนแทบไม่นึกว่าเอามาจากเพลงนี้

แต่ยังไงก็ฟังเอามันส์ละกานเน้อ

*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*

You're on the phone With your girlfriend
เธอกำลังคุยโทรศัพท์ กับแฟนของเธอ
She's upset
เจ้าหล่อนกำลังหงุดหงิด
She's going off about  Something that you said
หล่อนทำเป็นไม่สนใจ อะไรสักอย่างที่เธอพูด
She doesn't get your humor
หล่อนไม่เข้าใจมุขของเธอ
Like I do
อย่างที่ฉันเป็นเลย

โครม!!!!!!!  เสียงเหวี่ยงประตูทำเอาหอชายแห่งมหาลัย B2ST University สะเทือนไปทั้งหอ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงด่าทอเท่าที่จะลอยมาสู่ห้อง 303 ได้

คนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่หันไปมองชายหนุ่มร่างสูงที่เดินเข้ามาพร้อมโทรศัพท์แนบหูก่อนจะยิ้มกว้าง~

“อ่าว ดะ………………” รอยยิ้มที่สดใสก็ต้องอันหายไปเพราะ

‘ ไอบ้าดูจุน!!! เห็นมั๊ยเนี่ยว่าเพื่อนนั่งรออยู่ตรงเนี้ย รอให้ทักก่อนไม่ได้รึไง ’

“ฟังกันมั่งได้มั๊ยเนี่ยฮยอนอา!!!!.......”

“ดะ…เดี๋ยวซี่  โถ่เว้ย!!!!!!!!” เสียงพูดคุยหายไปก่อนจะกลายเป็นเสียงโครมครามเบาๆซึ่งโยซอบคิดว่าดูจุนคงได้ฤกษ์จัดห้อแงใหม่หลังจากหายบ้าแล้วแน่นอน

‘ หึ! หมาบ้าเข้าสิงอีกแล้วทะเลาะกับแม่ไก่ขายาวอีกตามเคย  ยุน ดูจุน จะมีใครเข้าใจนายไปมากกว่าชั้น ยัง โยซอบคนนี้อีกน้า??? ’

I'm in my room
ฉันก็อยู่ในห้องของฉัน
It's a typical tuesday night
ในคืนวันอังคารที่แสนจะธรรมดา
I'm listening to the kind of music  She doesn't like
ฉันชอบฟังเพลงแนวที่ หล่อนไม่ชอบเลย
She'll never know your story
หล่อนไม่มีวันรู้เรื่องของเธอ
Like I do
อย่างที่ฉันรู้

…………..แกรก ก กกกก………..

“ไอตัวเล็ก….ทำอะไรน่ะ นี่วง XXX อัลบั้มใหม่ซื้อมาตามบัญชาแล้วพะยะค่ะองค์หญิง”ขายาวที่ก้าวออกมาจากห้องก่อนจะมาหมุนเครื่องเล่นให้เพลงร๊อคบีทหนักให้ดังขึ้นก่อนจะเดินมาหาคนผมสีสว่างที่กำลังพยายามบีบคอยาวๆของตุ๊กตาคนขี้มูกยืด

‘ หายบ้าแล้วสินะหมาบ้ายุน….แล้วจะให้ตอบว่าเห็นไอตุ๊กตาติงต๊องนี่เป็นหน้านายรึไงตายุน ดูจุน!!! ’

คนตัวเล็กกว่าได้แค่หันไปมองตาขวางก่อนจะค้นพบวิธีฆ่าตุ๊กตาแบบใหม่โดดเขวี้ยงไปใส่คนตัวโตที่ยืนอยู่ข้างหน้าซะ

“นี่ดูจุน  เย็นนี้นายต้องไปบวกก่ะวิดวะใช่ม๊ะ???”คนตัวเล็กที่ปล่อยตุ๊กตาที่น่าสงสารไปนอนแอ้งแม้งที่พื้นแล้วหมายถึง

เจ้าของผมสีสวยที่อยู่บนตักเค้าที่จะต้องไปฟาดแข้งกับเพื่อนคณะวิศวะในกีฬาของมหาลัย

“อืมมม……”เสียงครางรับในลำคอดังขึ้นมาเบาๆเมื่อเจ้าตัวกำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทราเต็มทีเพราะเจ้าของมือนิ่มๆที่ลูบผมเบาๆเป็นจังหวะชวนให้เคลิบเคลิ้ม

“ง่า……ยังไม่ทันคุยอะไรก็จะหลับซะละ ช่างเหอะ!พ่อนักเตะขี้เซา” คนตัวเล็กกว่าหัวเราะเบาๆก่อนจะปล่อยให้เจ้าของผมสีสวยเข้าสู่ห้วงนิทรา

เป็นแบบนี้ตลอดมา…..ไม่ว่าดูจุนจะไปโกรธหรือโมโหอะไรมาไม่มีครั้งไหนเลยที่โยซอบจะต้องพูดอะไรแค่นั่งอยู่ข้างๆกันแล้วหมาบ้าก็จะเปลี่ยนมาเป็นน้องหมาที่น่ารักเมือนเดิม

But she wears short skirts
หล่อนใส่กระโปรงสั้นๆ
I wear t-shirts
แต่ฉันใส่เสื้อยืด
She's cheer captain
หล่อนเป็นผู้นำทีมเชียร์ลีดเดอร์
And i'm on the bleachers
แต่ฉันเป็นแค่คนดู
Dreaming about the day
เอาแต่ฝันไปว่า วันหนึ่ง
When you wake up and find
เธอจะตาสว่างและพบ
That what you're looking for
ว่าคนที่เธอหามานาน
Has been here the whole time
อยู่ตรงนี้มาตลอด

“ว๊าว!! พี่โยดูพี่ฮยอนอาดิเซ็กซี่เป็นบ้าเลยวุ้ย!!!!”คนเป็นน้องชี้ไปที่กลุ่มเชียร์ลีดเดอร์ประจำคณะที่กำลังวาดลวดลายอยู่ข้างสนาม โดยมีคนตรงกลางที่โด่ดเด่นที่สุด…..ก็คนที่ถูกอ้างถึงนั่นแหล่ะ

‘ ไอบ้าดงอุน……ชิ~ดูจุนก็คงจะชอบแบบนั้นสินะ นั่นสิเนอะเสื้อยืดกางยีนจะเอาอะไรไปสู้กับเสื้อเอวลอยกระโปรงสั้นๆ ’

คนตัวเล็กหันไปแจกค้อนให้คนเป็นน้องแต่ดันตัวสูงกว่าที่นั่งข้างๆก่อนจะก้มลงมองเสื้อยืดสกรีนลายแปลกของตัวเอง

“สนใจอะไรไร้สาระน่ะไอตัวเล็ก……” เป็นจุนฮยองเพื่อนซี้อีกคนที่ดูเหมือนจะฉลาดรู้ไปซะทุกเรื่อง….แต่ไม่เคยพูดรู้เรื่องเลยซักที =  =

“อือ………………………..”

‘ เห้อออออ ถึงนายจะชอบเสื้อเอวลอยกระโปรงสั้นๆแต่ชั้นก็เลิกมองนายไม่ได้ นายจะรู้มั่งมั๊ยเนี่ยไอบื้อยุน ดูจุน!!! ’

แล้วตลอดเกมส์ดงอุนก็ไม่ได้ยินเสียงน่ารักๆของรุ่นพี่ตัวเล็กข้างๆอีก

Walking the streets  With you and your worn out jeans
เดินไปตามถนน กับเธอ และกางเกงยีนส์เก่าๆของเธอ
I can't help thinking This is how it ought to be
ฉันอดคิดไม่ได้ว่า นี้ล่ะ ที่มันควรจะเป็น
Laughing on a park bench
หัวเราะกันอยู่บนม้านั่งในสวน
Thinking to myself
แล้วก็คิดไปเองว่า
Hey, isn't this easy?
เป็นแบบนี้ไม่ดีกว่าหรอ?

“ไอ้ดงอุ๊นนนนน พี่จุนฮยองง  พี่โยยย……...เร็วๆพี่ดูจุนบวกกับพี่ซึงโฮแล้ว”ร่างเล็กๆของกิกวังรุ่นน้องร่วมทีมของดูจุนวิ่งหน้าตั้งออกมาจากด้านหลังอัฒจรรย์  ซึ่งเป็นที่พักของนักกีฬา

จุนฮยองออกตัวไปคนแรกตามไปด้วยกิกวังเพราะดูจากสถานการณ์แล้วตนน่าจะเป็นคนที่เข้าไปห้ามได้ดีที่สุด เพราะไอรุ่นน้องดงอุนบนหลังก็ดันมีรุ่นพี่ตัวเล็กอย่างโยซอบนอนหลับไม่รู้เรื่องไปเรียบร้อยแล้ว

“ดงอุน!!! ยืนบื้อทำไมเล่า….ไม่ได้ยินหรือไงดูจุนมีเรื่องอยู่นะ  วิ่งไปซี่!!!!”เสียงแว๊ดดังขึ้นมาข้างหูทำเอาดงอุนซะดุ้งเฮือก….ก็คนที่หลับอยู่บนหลังเมื่อครู่ตอนนี้ตื่นมาจิกหัวเค้าซะแล้ว

‘ เอ่อ….ในเมื่อพี่ตื่นแล้วทำไมพี่ไม่ลงไปวิ่งเองละฮะ ’

ดงอุนอยากพูดประโยคนี้ใจจะขาด แต่เกรงว่าอาจจะเอาชีวิตไม่รอดจึงได้แต่เงียบแล้ววิ่งไปตามคำสั่ง

แต่เมื่อทั้งคู่ไปถึงก็เจอเพียงจุนฮยอง  กิกวัง และ…ร่างสูงที่มีรอยช้ำที่บริเวณมุมปากนั่งพิงลอคเกอร์อยู่

“อ่าว….ยังโยทำไมนายขึ้นไปอยู่บนหลังดงอุนล่ะ ขาเจ็บเหรอ??”ร่างสูงที่เงยหน้ามาเห็นเพื่อนตัวเล็กอยู่บนหลังรุ่นน้องก็ยันตัวขึ้นก่อนจะเดินเข้ามาหาใกล้ๆ

“ไปเดินเล่นกันนะ ^^”โยซอบค่อยๆเลื่อนตัวลงมาจากหลังรุ่นน้อง ก่อนนะเดินเข้ามาจับมือเพื่อนสนิทตนช้าๆก็จะก้าวออกไปจากห้องแต่งตัวนักกีฬา

ทั้งคู่เดินไปเรื่อยๆในสวนหย่อมข้างๆคณะของตนเอง

เดิมไปอย่าเงียบๆ…..ไม่มีใครที่เอ่ยอะไรขึ้นมาก่อน

…………เหมือนเคย……..

“มันจบแล้วล่ะ…………..” อยู่ดีๆร่างสูงก็หยุดเดินก่อนจะรั้งแขนเล็กไว้แล้วรั้งให้นั่งลงด้วยกัน

“หืม???”โยซอบที่นั่งลงตามแรงดึงหันไปมองหน้าคนข้างๆที่อยู่ๆก็โพล่งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

“ก็จบแล้วไง  เรื่องของชั้นกับฮยอนอา………..เห้อออ จบๆไปซะก็ดีเหมือนกัน เหนื่อยมานาน”ร่างสูงยืดแขนออกไปพร้อมกับปล่อยลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“อิถ่อ…คนแบบแม่ไก่ขายาวนั่นมีเกลื่อนมอไป คราวนี้ก็ดูคนที่เหมาะกับนายหน่อยละกันนะ”

“ฮ่าๆๆ อะไรของนาย ไก่ขายาว??.........แล้วนายละเป็นอะไร อืมมม ชิสุขาสั้นดีม๊ะ? ฮ่าๆๆๆ”ร่างสุงระเบิดหัวเราะออกมาเต็มที่หลักจากได้ยินสรรพนามที่คนตัวเล็กใช้เรียกอดีตแสนสาวของตน ก่อนจะหันมาขยี้ผมสีสว่างที่ไม่สว่างเหมือนแต่ก่อนแล้ว….ทำให้ดูจุนอดคิดถึงจุกเล็กๆที่เจ้าตัวเคยมัดไม่ได้

‘ ให้นายยิ้มออกแบบนี้ก็ดีแล้ว  จะได้ไม่ต้องเป็นหมาบ้าให้ชิสุอย่างชั้นคอบปลอบอีก….คนที่ทำให้นายยิ้มได้ก็คือชั้น  แค่นายเคยมองบ้างมั๊ยว่าชั้นน่ะเหมาะสมกับนายที่สุดแล้ว ’

Can't you see
เธอไม่เห็นเลยหรอ?
That i'm the one
ว่าฉันคือคนนั้น
Who understands
ที่เข้าใจเธอ
Been here all along
และอยู่ตรงนี้เสมอมา
So why can't you see?
และทำไมเธอไม่เห็นละ?
You belong with me.
ว่าเธอเหมาะกับฉัน

“นี่โยซอบ….รู้มั๊ยบางทีสิ่งที่เราคิดว่าคู่ควรกับเราน่ะมันก็สูงจนเราเอื้อมไม่ถึง เหมือนกับแก้วสวยๆในตู้กระจกที่ไงราคาแพงคู่ควรกันคนที่มีปัญญาซื้อ แต่ก็ไม่ได้ใช้เพราะมันสวยเกินไปหรูเกินไปเลยได้แค่มองถ้าหากเอามาใช้สุดท้ายก็อาจจะทำตกแตกไป คราวนี้ต่อให้คิดว่าคู่ควรแค่ไหนก็ไม่ใช้แก้วใบสวยใบเดิมแล้ว” มือใหญ่ระลงมาจากผมนิ่มมากอบกุมแก้มยุ้ยไของคนตรงหน้าไว้ นิ้วโป้งไล้เบาๆที่แก้มอย่างเพลิดเพลิน

“สสงสัยชั้นจะปล่อยให้นายอยู่กับจุนฮยองมากเกินไปแล้วล่ะ…..”โยซอบไม่ใช่คนโง่ ถึงแม่ว่าอาจจะไม่เข้าใจในคำพูดเชิงปรัชญาที่ร่างสูงตรงหน้าพ่นออกมายาวยืด…แต่สายตาที่มองมา เท่านั้นคำพูดไม่ว่าจะมากมายแค่ไหนก็แปลความหมายได้ออกมาเป็นคำๆเดียวเท่านั้น

ดูท่าว่าสมองน้อยๆที่ประมวลผลออกมานั้นจะทำให้เจ้าตัวเออเร่อร์ซะแล้วเลยทำให้แก้มยุ้ยๆนั่นขึ้นสีแดงแป๊ดเป็นซาลาเปา

“อ่า….อากาศเย็นแล้วเดี๋ยวจะไม่สบาย เรากลับห้องกันเถอะนะ”คนตัวเล็กลุกขึ้นจากม้านั่งก็จะหันกลับมาพูดไวๆก่อนจะล่วงหน้าเดินออกไป

Have you ever thought
เคยคิดบางไหม
Just maybe
แค่บางครั้งหน่ะ
You belong with me?
ว่าเธอเหมาะกับฉัน

“นี่โยซอบ~……….ชั้นคิดว่าชั้นจะคว้าแก้วที่สวยที่สุด  ที่เหมาะสมกับชั้นที่สุดลงมาใช้ล่ะนะ”ร่างสูงลุกขึ้นยืนแต่ไม่ได้เดิมตามคนตัวเล็กกว่ามา กลับยืนล้วงกระเป๋าเต๊ะท่ายียวน

‘ เห้ออออออออออ  สงสัยจะปล่อยให้อยู่กับจุนฮยองมากเกินไปจริงๆ ’

โยซอบถอนหายใจพร้อมกลับกลอกตาอย่างเหนื่อยหน่าย

“ชั้นว่าแก้วใบนั้นคงจะรอนานจนฝุ่นขึ้นแล้วล่ะ………………………………….” ในที่สุดโยซอบก็หันกลับมาจ้องหน้าคนตัวสูงตรงๆซักที แต่แก้มเจ้ากรรมทำยังไงก็ไม่ยอมหายแดงซักทีอากาศรอบตัวก็เย็นลงทุกที แต่ทำไมแก้มของยัง โยซอบถึงได้ร้อนผ่าวแบบนี้

“แล้วนายว่ามันจะเต็มใจให้คนที่คู่ควรกับมันใช้มั๊ยล่ะ ???”ดูจุนก้าวเข้าใกล้โยซอบช้าๆ  ก่อนจะก้มลงมาถามประโยคสุดท้ายกับคนที่ยืนโชว์แก้มแดงๆให้พื้นเย็นๆดู

“เต็มใจที่สุดเลยล่ะ~” ถึงแม้ว่าอากาศจะเย็นลงสักแค่ไหน แต่ตอนนี้ยัง โยซอบก็จะไม่หนาวอีกต่อไปเพราะอ้อมกอดแข็งแกร่งของคนตรงหน้า….

คนที่ เหมาะสม กับโยซอบมากที่สุด~

*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*, THE END *,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*,*

Talk :: เค้าขอโทษ!!! ซึ้งคนงามหายไป...แบบว่ามันเป็นฟิคโคตะระสั้นเลยหาบทลงไม่ได้

           ครั้นจะเอาซึ้งมาแบกซอบก็เกรงว่าจะไม่ดีไม่งาม(จะยูริเกินไป)เอาไว้ชดเชยเรื่องหน้านะจุ๊

           เป็นไงมั่งฮับกับฟิคโคตะระสั้นแต่กินเนื้อที่เอนทรีเนอะมว๊ากกกเพราะเนื้อเพลง

           แต่งแล้วออกมา ดีเลิศ หรือแต่งออกมาเลวยังไงก็น้อมรับคำติชมนะคับ....

           เม้นติยังดีกว่าไม่เม้นเลย TwT

 ไม่ได้บังคับให้คอมเม้น...แต่การดู/อ่าน/สูบ

แล้วเม้นมันเป็นสิ่งที่คนมีมารยาท+การศึกษาเค้าทำกันนะจุ๊~